Arrosticini
We beginnen dit alfabet met een snack waar je me voor wakker kunt maken (wat ook zeker een keer gebeurd is, zijn het arrosticini. De naam alleen al vind ik schattig, omdat alles op -ini duidt op klein. Met ‘arros’ wordt roosteren bedoeld. Dus klein en geroosterd, dat zijn ze, de arrosticini. Kleine geroosterde spiesjes vlees. Maar als je het zo zegt vind ik het weer saai klinken. Dan denk ik eerder aan droge kipsaté en dat zijn het niet, nee, daar doe je ze mee tekort.
Ik maakte voor het eerst kennis met arrosticini toen ik op een groot straatfestival stond op de dag van de arbeid, in Rome. Ik zag een oranje kermiskraam met op de banner een mollig jongetje dat je door de letter ‘O’ vrolijk aankeek en tegelijkertijd op een arrosticini beet. Fantastisch. Ik heb zelden betere marketing gezien. Voor slechts zes euro kon je er vijf kopen, of tien euro tien stuks. Toen wist ik nog niet dat als je echt goede arrosticini tegenkomt, tien stuks in een oogwenk op kunnen zijn.
